ศูนย์บริการชาร์ตค่าแรงเกินเหตุ |
| เมื่อกลางปี 2543 ผมไปธุระที่ จ.อุบลราชธานี รถผม KIA ยางหุ้มเพลาขับหน้าข้างหนึ่งฉีกขาด เลยนำไปเข้าศูนย์เกีย-ฮุนได เจ้าของรีบกุลีกุจอต้อนรับ(เหยื่อรายแรก) รีบสั่งให้ช่างนำรถขึ้นฮ้อยส์ ถอดเพลาขับ เพื่อเตรียมเปลี่ยน ทิ้งไว้สักครู่ต่อมา เถ้าแก่เดินมาบอกหน้าตาเฉยว่า ไม่มีอะไหล่ ให้ทิ้งรถไว้ รอพรุ่งนี้ของจึงจะส่งมาจาก กทม. ผมลังเลใจ ลองคุยถามช่างจนเป็นกันเอง ช่างบอกว่าเอาหัวเป็นประกัน สามารถหาเทียบได้ และมีขายในท้องตลาดอุบล ผมจึงบอกเถ้าแก่ของศูนย์ว่าจะไปหาซื้ออะไหล่เอง เขาก็แสดงอาการสุดโหด สั่งลูกน้องใส่ชิ้นส่วนเดิมไม่รับทำทันที เพราะคิดว่าของตายผีเข้าป่าช้าแล้ วยังไงก็ต้องทำ บังเอิญเวลานั้นเขาต้องไปลากรถ (เหยื่อ) ที่ อ.โพธิไทร ผมเลยนำยางหุ้มเพลาขับ ที่ชำรุดออกไปหาซื้ออะไหล่ เทียบได้กับของ Mazda 323 พอดี จึงนำมาให้ช่างใส่เสร็จในวัน นั้นเสียเวลาไป 4 ชั่วโมงเต็มๆ เจ้าของศูนย์กลับมาพอดี รถเสร็จแล้วจึงแสดงความไม่พอใจ เกรี้ยวกราดใส่ช่างและผม ซึ่งเป็นลูกค้าแล้ว CHARGE ค่าแรง 1,000 บาท แล้วออกใบเสร็จรับเงิน ไม่มีใบกำกับ ไม่มี Copy พร้อมทั้งบ่นว่า เสียราคาผิดหลักการ (หลักกินค่าน้ำ ค่าไฟค่าแอร์ ฟันเงินลูกค้าจร) เรื่องนี้ ช่างไม่โกหก ซื่อสัตย์ต่อวิชาชีพ เข้าใจว่า คงถูกไล่ออกไปแล้ว หรือคงลาออกไปเปิดอู่เอง เพราเขาบ่นด่าเถ้าแก่โหด ใจดำและจะลาออกหลายครั้ง ให้ผมฟัง ก่อนจากกันผมให้รางวัลช่างที่พูดความจริง 200 บาท แล้วผมไปถามร้านคนญวน สมัยที่เคยรับราชการ ที่นั่น เขาบอกว่า ค่าแรงซ่อมนี้อู่ทั่วไปคิดไม่เกิน 300 บาทเท่านั้น เรื่องนี้ ผมยังเก็บหลักฐานใบรับเงินไว้ ยังไม่ทิ้ง ผมสามารถยืนยันได้ และจะนำเรื่องนี้ไปเป็นอุทาหรณ์ ในการบรรยายเกี่ยวกับการคุ้มครองสิทธิ ให้ทุกคนในสังคมถูกคนที่ไม่ซื่อสัตย์ต่อวิชาชีพเอารัดเอาเปรียบผู้ที่ไม่รู้ในสังคมได้ เพราะมันหมดยุคแล้วที่จะใช้เล่ห์เหลี่ยมในการ Make money หากจะทำมาหากินคุณต้องใช้วิชาชีพ ความรู้ความสามารถในการหาเงินจะดีกว่า จะเป็นประโยชน์ต่อสังคมมากกว่า |